تنفس (Breathing): عبارت از عملیه گرفتن گازاکسیجن یا عملیه دم (Inhalation) و خارج نمودن گاز کاربن دای اکساید از بدن یا بازدم (Exhalation)توسط اعضایی سیستم تنفسی می باشد.

تنفس در دو مرحله انجام میشود:

مرحله اول: عبارت از عملیه انتقال دادن هوای دارای اکسیجن از محیط بیرون به داخل بدن و خارج شدن هوای دارای کاربن دای اکساید از بدن به محیط بیرون می باشد.

تصویر ذیل نشان دهنده مرحله اول تنفس می باشد

مرحله دوم: عبارت از تنفس حجروی می باشد که طی آن در اثر عملیه های میتابولیکی مالیکول های مغلق تجزیه شده و سبب تولید گاز کاربن دای اکساید و انرژی برای بدن می گردد.

در تصویر ذیل تعامل کیمیاویی که جریان تنفس حجروی صورت می گیرد، نشان داده شده است.

اعضای سیستم تنفسی قرار ذیل می باشند:

جوف بینی، حلقوم، حنجره، قصبه الریة، برانشی ها، شش ها و کیسه های هوایی اند که در ادامه ساختمان و ظایف آن را معرفی میکنیم.

اعضایی سیستم تنفسی درتبادل گازها بین هوا و خون، بین خون و میلیاردها حجرات بدن کمک می کند علاوه بر توزیع هوا و تبادل گاز، هوا را تصفیه، گرم و مرطوب مینماید و همچنین در گفتار و حس بویایی نقش دارند و به صورت خلاصه وظیفه دستگاه تنفسی تامین آکسیجن به حجرات بدن و دفع کاربن دای اکساید حاصل از عملیه متابولسم بدن است.

سیستم تنفسی به دو بخش تقسیم شده اند، سیستم تنفسی فوقانی و سیستم تنفسی تحتانی که در ادامه در مورد آن میپردازیم.